این مطالعه، سطح رشد مهارت‌های خواندن و نوشتن دانش‌آموزانی را که در سن ۶۰ تا ۶۶ ماهگی وارد کلاس اول ابتدایی شده‌اند، در حین تحصیل در کلاس دوم بررسی می‌کند. تغییرات ایجاد شده در حوزه آموزش در سال‌های اخیر، به ویژه کاهش سن ورود به مدرسه به ۶۶ ماهگی و امکان ثبت‌نام دانش‌آموزان ۶۰ ماهه با درخواست والدین، بحث‌های مهمی را در این زمینه به همراه داشته است. این وضعیت، این سوال را مطرح می‌کند که آیا کودکان به بلوغ بیولوژیکی و آمادگی لازم برای کسب مهارت‌های حیاتی مانند خواندن و نوشتن رسیده‌اند یا خیر. موضوع این پژوهش، تعیین چگونگی رشد مهارت‌های خواندن و نوشتن (سرعت خواندن، تشخیص کلمه، درک مطلب، سرعت نوشتن، رعایت قواعد املایی و نشانه‌گذاری، خوانایی) دانش‌آموزانی است که در سنین پایین وارد مدرسه می‌شوند.

در این مطالعه که یک تحقیق کیفی است، از مدل پیمایشی استفاده شده است. جامعه آماری این پژوهش را ۳۸ دانش‌آموز کلاس دوم تشکیل می‌دهند که در سال تحصیلی ۲۰۱۳-۲۰۱۴ در ۲ مدرسه ابتدایی مختلف در مرکز استان عشاق (Uşak) مشغول به تحصیل بوده و در سن ۶۰ تا ۶۶ ماهگی وارد مدرسه شده‌اند. به عنوان ابزار گردآوری داده‌ها، از ابزارهای مختلفی مانند متون خواندن و نوشتن، ضبط ویدئویی، سوالات درک مطلب، پرسشنامه تحلیل خطاها و مقیاس خوانایی چندبعدی استفاده شده است. داده‌ها با استفاده از میانگین حسابی، درصد و فراوانی تجزیه و تحلیل شده‌اند.

در نتیجه این مطالعه، مشخص شد که مهارت‌های خواندن و نوشتن دانش‌آموزانی که در سن ۶۰ تا ۶۶ ماهگی وارد مدرسه ابتدایی شده‌اند، به طور کلی از سطحی که باید باشند پایین‌تر است. در بعد سرعت خواندن، میانگین تعداد کلمات خوانده شده در دقیقه توسط دانش‌آموزان ۵۳.۱۷ کلمه تعیین شد که این مقدار کمتر از ۶۰ کلمه مورد انتظار برای سطح کلاس دوم است. در مهارت تشخیص کلمه، مشاهده شد که اکثریت قریب به اتفاق دانش‌آموزان (نزدیک به ۹۵٪) در سطح مطلوبی قرار دارند. با این حال، در مهارت درک مطلب، مشخص شد که ۷۱٪ از دانش‌آموزان ناموفق بوده و تنها ۵٪ درک مطلب خوبی داشتند. با بررسی مهارت نوشتن، مشخص گردید که سرعت نوشتن ۴۱.۴٪ از دانش‌آموزان پایین‌تر از سطح کلاس دوم بوده و ۸۹.۶٪ از نوشته‌های آن‌ها ناخوانا است. از سوی دیگر، میانگین نمرات مربوط به رعایت قواعد املایی و نشانه‌گذاری با نمره ۷۱.۵ در سطح "خوب" تعیین شد.

در بخش بحث، به نگرانی‌های ناشی از مقررات قانونی وضع شده در ترکیه، علیرغم کاهش سن ورود به مدرسه در کشورهای اروپایی، اشاره شده است. مطالعات بسیاری نشان می‌دهد دانش‌آموزانی که در سنین پایین وارد مدرسه می‌شوند، از نظر موفقیت تحصیلی و مهارت‌های خواندن و نوشتن از دانش‌آموزان بزرگتر عقب‌تر هستند. نتایج به دست آمده از این پژوهش همچنین نشان می‌دهد که عدم دریافت آموزش پیش‌دبستانی توسط این دانش‌آموزان ممکن است در این وضعیت تأثیرگذار باشد. به مربیان پیشنهاد می‌شود که مواد درسی بر اساس سطح رشد دانش‌آموزان ۶۰ تا ۶۶ ماهه بازنگری شود و تصمیم‌گیری برای شروع مدرسه نه تنها با ابتکار والدین، بلکه با ارزیابی متخصصان انجام گیرد.

از نویسنده این پایان‌نامه، احمد ارکام ایشیک (Ahmet Erkam Işık)، برای این پژوهش ارزشمند سپاسگزاریم. متن کامل این پایان‌نامه با کد ۳۷۰۴۶۹ از طریق سایت www.tez.yok.gov.tr قابل دسترسی است.